Steve Bould

Stephen Andrew Bould urodził się 16 listopada 1962 w Stoke-on-Trent, w Anglii. W roku 1978 zapisał się do lokalnego klubu Stoke City. Pierwszy zawodowy kontrakt podpisał 2 lata później. Zadebiutował na prawej obronie w meczu przegranym z Middlesbrough w sierpniu 1981. Jako, że nie był w stanie wywalczyć sobie w tym okresie stałego miejsca w składzie, wypożyczono go rok później do Torquay United, gdzie zagrał 9 spotkań.

Po powrocie do Stoke powoli stawał się coraz ważniejszym ogniwem zespołu, szczególnie po tym, jak przestawiono go na środek defensywy. W roku 1987 jego kariera stanęła na włosku z powodu ciężkiej kontuzji pleców. Jednakże lekarze dokonywali cudów i po kilku operacjach wrócił do piłki. W 1988 przeszedł za 390 tysięcy funtów do Arsenalu, gdzie stał się wraz z Tonym Adamsem, Nigelem Winterburnem i Lee Dixonem częścią „słynnej czwórki”, czyli niepokonanej formacji obronnej Naszego klubu. Zdobył z klubem 2 mistrzostwa Anglii w sezonach 1988-89 i 1990-91. Z powodu urazów nie zagrał niestety w szczęśliwych dla Kanonierów finałach Pucharu Anglii i Pucharu Ligi w sezonie 1992-93. Pomimo, że był częścią jednej z najlepszych formacji defensywnych przełomu lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych zagrał tylko 2 razy w reprezentacji Anglii (oba występy w roku 1994).

Po zdobyciu w roku 1994 Pucharu Zdobywców Pucharów nastały gorsze lata zarówno dla Boulda jak i dla całej drużyny z północnego Londynu. Po przyjściu Arsene Wengera pojawiły się spekulacje, że starzejący się Bould odejdzie z klubu (był On już wtedy najczęściej rezerwowym, zmiennikiem Martina Keowna). Jednakże doświadczenie Steve’a okazało się pomocne. Miał on znaczący udział w zdobyciu przez Arsenal podwójnej korony w sezonie 1997-98 (m.in. zaliczył piękną asystę przy golu Tony’ego Adamsa na 4:0 w meczu z Evertonem, który zagwarantował Kanonierom zdobycie tytułu).

W lipcu 1999 opuścił Arsenal na rzecz Sunderlandu za sporą jak na gracza w tym wieku sumę 0,5 mln funtów. W czasie krótkiego pobytu w klubie ze Stadionu Światła został m.in. jego kapitanem. We wrześniu 2000 roku po zagraniu 21 spotkań w Sunderlandzie ogłosił zakończenie kariery z powodu kolejnego urazu.

Po zakończeniu kariery rozpoczął starania o uzyskanie licencji trenerskiej UEFA i od czerwca 2001 roku pracuje z juniorami w Arsenalu. W sezonie 2006-07 pracował z drużyną U-18, z którą awansował do półfinału FA Cup. W tym samym roku pracował również z grupą U-16, gdzie szukał materiałów na przyszłe gwiazdy Kanonierów. Miał znaczący wpływ na ukształtowanie się niektórych zawodników pierwszego zespołu, m.in. Justina Hoyte’a.

Ostatni mecz
Następny mecz
Arsenal - Chelsea 27.05.2017 - godzina 18:30
2 : 1
Sydney FC - Arsenal 13.07.2017
vs
Tabela ligowa
Tabela strzelcówStrzelcy
DrużynaMWRPPkt
1. Arsenal00000
2. Bournemouth00000
3. Brighton & Hove Albion00000
4. Burnley00000
5. Chelsea00000
6. Crystal Palace00000
7. Everton00000
8. Huddersfield Town00000
9. Leicester City00000
10. Liverpool00000
11. Manchester City00000
12. Manchester United00000
13. Newcastle United00000
14. Southampton00000
15. Stoke City00000
16. Swansea City00000
17. Tottenham Hotspur00000
18. Watford00000
19. West Bromwich Albion00000
20. West Ham United00000
ZawodnikBramkiAsysty
Harry Kane297
Romelu Lukaku256
Alexis Sánchez2410
Diego Costa207
Sergio Agüero203
Dele Alli187
Zlatan Ibrahimovic175
Eden Hazard165
Joshua King162
Christian Benteke152
Sklep piłkarski Arsenal Londyn Nike
Publicystyka
Wywiady