Christian Norgaard: Marzenia o Lidze Mistrzów i rodzinne wspomnienia

27.01.2026, 19:05, Mateusz Kolebuk 1 komentarzy

Christian Norgaard, nowy nabytek Arsenalu, z entuzjazmem podchodzi do swojego pierwszego sezonu w klubie. Duńczyk, który latem przeszedł z Brentford, cieszy się z każdej minuty na boisku, a swoje doświadczenia chce kiedyś przekazać synom. W tym sezonie pomógł drużynie w walce na czterech frontach, w tym w Lidze Mistrzów, gdzie wystąpił w czterech z siedmiu spotkań.

- To dla mnie niesamowite przeżycie - mówi Norgaard. - Oczywiście chciałbym grać więcej, ale każda minuta na boisku sprawia mi ogromną radość. W Lidze Mistrzów to mój pierwszy sezon, więc jest to dla mnie coś wyjątkowego. Nawet jeśli nie gram tyle, ile bym chciał, staram się wspierać drużynę na wszelkie możliwe sposoby.

W Brentford był podstawowym zawodnikiem, ale w Arsenalu musi rywalizować o miejsce z takimi graczami jak Declan Rice czy Martin Zubimendi. To wyzwanie, które przyjmuje z uśmiechem.

- To nie jest łatwe, bo to fantastyczni piłkarze, ale codziennie cieszę się, że mogę trenować z zawodnikami takiej klasy. Czuję się częścią tej drużyny i wiem, że mogę grać na tym poziomie. Teraz muszę być cierpliwy i ciężko pracować, a szanse na pewno się pojawią.

Mimo ograniczonego czasu gry, Norgaard wierzy, że może odegrać istotną rolę w walce Arsenalu o trofea.

- Mam świetny kontakt z menedżerem i wiem, że jest zadowolony z mojej roli w drużynie. Liczę na to, że pod koniec sezonu cała kadra będzie potrzebna i wtedy również ja będę mógł się przydać w Premier League.

Jeśli uda mu się zdobyć trofeum z Arsenalem, będzie to kolejny sukces do kolekcji dokumentowanej przez jego babcię.

- Moja babcia zbiera artykuły o mnie z różnych gazet przez cały rok. To najlepszy prezent świąteczny, jaki dostaję co roku. Robi to już od dziewięciu lat, więc mam w domu spory stos albumów. Cała rodzina przegląda je w Wigilię i to bardzo wyjątkowy moment dla nas wszystkich. Mam nadzieję, że kiedy moi synowie dorosną, będą mogli zobaczyć te albumy i pomyślą, że tata był całkiem niezły w piłkę!